Gelijkgestemde zielen

Voor het eerst in meer dan 10 jaar stond ik afgelopen weekend weer eens op een beurs. Ik stond met een mooi assortiment van mijn inspiratiekaartjes en mijn nieuwe boek in een niet echt sfeervolle sporthal, die voor de gelegenheid soort van was omgetoverd in een beurs. De vloer was niet bedekt, dus alle strepen van de diverse sporten waren gewoon zichtbaar en met het hoge plafond (voor eventuele hoge ballen natuurlijk😊) en de niet bepaald gezellige TL verlichting moet je echt van goeden huize komen om er nog iets van sfeer in te brengen.

Lees meer »

Jan Mokkenstorm, oprichter van 113, is overleden

Op 8 juli is Jan Mokkenstorm overleden, de man achter 113: zelfmoordpreventie. Raar genoeg kende ik 113 wel, maar de naam Jan Mokkenstorm niet. Tot ik hoorde dat hij overleden was en naar een herhaling keek van Jacobine met hem in de hoofdrol. Hij was 56 jaar en is aan kanker overleden, maar heeft in zijn leven veel gerealiseerd. Hij heeft vooral veel invloed gehad op hoe wij als maatschappij kijken naar, denken over en handelen ten opzichte van zelfdoding. Ongelofelijk belangrijk. Elk leven dat we door zelfdoding verliezen is er één teveel. Maar een gemiddelde van 5 zelfdodingen per dag, dat is niet te bevatten en onacceptabel. Ik wist eigenlijk nooit dat er zoveel zelfdodingen waren in ons land. Dat komt mede doordat er geen berichtgeving over is. Bedoeld om er geen reclame voor te maken, maar met als bijkomend effect, dat het net is alsof zelfdoding niet bestaat. We hebben het er niet over en hebben volgens mij geen idee hoe groot dit probleem is. En we beseffen ook niet hoe dichtbij het kan komen. Tot het in onze binnenkring gebeurt.Voor mij persoonlijk geldt, dat ik me pas echt begon te realiseren hoe vaak het voorkomt, toen ik vaker met de trein ging reizen. Schokkend vaak lees ik op de storingenpagina van de NS dat er vertraging is door een aanrijding met een persoon, een neutrale beschrijving die meestal duidt op zelfdoding. En inmiddels heb ook zelf in een trein gezeten toen die melding kwam. Doordat ik familie heb die bij de NS werkt, hoor ik ook hoe enorm de impact is op alle betrokkenen als dit gebeurt. Machinisten, conducteurs, een enorme groep mensen die na een aanrijding met een persoon aan het werk moeten. Die met de emotionele gevolgen blijven zitten. Om maar niet te spreken over de mens die de zelfdoding pleegde en diens dierbaren. Waarvoor alles op dat moment verandert.Zoveel impact en zo weinig aandacht, dat was Jan Mokkenstorm een doorn in het oog. Dus heeft hij het veranderd. En hij besefte gelukkig, zo hoorde ik in het gesprek met Jacobine, dat die veranderingen onomkeerbaar zijn. Mensen om hem heen, zowel privé als bij 113, nemen het over. Het gaat verder. En gelukkig maar. Zelfdoding hoort geen taboe te zijn. Het is een onderdeel van ons leven. Het is een mogelijk gevolg van lijden. En alhoewel lijden misschien wel bij het leven hoort, kan ik me voostellen dat er veel gedaan kan worden om ondraaglijk lijden te voorkomen. En als voorkomen niet kan, dat er veel gedaan kan worden om mensen die ondraaglijk lijden ervaren te erkennen, te steunen en te helpen.Lijden kennen we allemaal denk ik. Ik ook. En ook in mijn leven zijn er echt wel periodes geweest, dat ik mijn lijden als ondraaglijk heb ervaren. En al heb ik zelf nooit aan zelfdoding gedacht, ik kan het me wel goed voorstellen. Het idee dat door zelfdoding het lijden ophoudt en er van binnen eindelijk de zo verlangde rust ontstaat begrijp ik heel goed. En alleen daarom al zou het geweldig zijn, als we een omgeving kunnen creëren waarmee we elkaar kunnen helpen om in het leven rust te ervaren in plaats van in de dood. Ik steun Jan Mokkenstorm daarom van harte met zijn missie: 'Wij streven naar een land waarin niemand eenzaam en radeloos sterft door zelfmoord'.

Lees meer »

De betekenis van Pasen

‘De Heer is waarlijk opgestaan’. Ik hoor het de dominee van de kerk uit mijn jeugd nog zeggen. Dat is mijn meest duidelijke herinnering van het Paasfeest. Samen met de gele decoraties en het schilderen van eieren dan. Wel mooi, hoe toen al de christelijke en seculiere betekenis hand in hand gingen.

Lees meer »

Er is een kindje geboren

Er is een kindje geboren, en ik was erbij. Hoe bijzonder is dat, als je zelf geen kinderen hebt en dus ook zelf geen oma zal worden. Maar mijn nichtje had gevraagd of ik bij haar bevalling wilde zijn. Natuurlijk! Ze deed de bevalling helemaal samen met haar man, hij was haar steun en toeverlaat. En haar moeder, zus en ik waren er bij voor een beetje extra steun en om het samen met hen te mogen delen.

Lees meer »

Is het leven maakbaar?

Steeds vaker hoor je dat het leven maakbaar is. Of zou moeten zijn. Dat lijkt prachtig, want dat zou betekenen, dat je alles kunt bereiken wat je wilt bereiken, als je maar hard genoeg werkt, of de goede dingen doet, of zo. Ik ben het daar deels mee eens. Je kunt echt invloed hebben op je leven. Je kunt er zeker voor zorgen dat situaties verbeteren. Dat je keuzes maakt waardoor je leven mooier, zinvoller en gelukkiger wordt.

Lees meer »

Goed voornemen voor 2019

Toen ik zo'n 15 jaar geleden vegetariër werd, kwamen er uit mijn omgeving vooral geschrokken reacties. ‘Hoe ga je dat doen en waarom en hoe kom je dan aan je vitamines’, vroegen mensen zich af. En lastig vond men het ook. Daar was ik het wel mee eens, trouwens. Ik ben geen kok, dus ik moest het hebben van wat ik kon kopen en dat was nog niet veel in die tijd. En uit eten gaan was ook niet heel fijn, in restaurants kon ik meestal kiezen tussen een kaassoufflé en een omelet. Maar ik hield vol en tot ieders verbazing werd ik niet ziek, ik voelde me juist beter.

Lees meer »

De donkere dagen voor Kerst

De donkere dagen voor kerst, elk jaar weer word ik erdoor overvallen. Het lijkt wel of ik er niet aan kan wennen dat het echt zo donker kan worden. Ik ben niet de enige, merkte ik ook vanmorgen weer toen ik even met de buurman stond te praten. Maar toch raar, ik ben inmiddels 58 jaar en elk jaar komt deze donkere tijd langs. Hoe kan ik er dan toch weer door overvallen worden. Blok ik de gedachte aan deze tijd onbewust misschien? Zou kunnen. Het liefste blijf ik die dagen binnen en omring ik me met kerstlampjes en kaarsen.

Lees meer »

Druk, druk, druk

‘Ik ben het echt niet met je eens! Mijn collega is echt heel druk, dat is geen smoesje’. Mijn deelnemer kijkt me een beetje bozig aan. We zitten in een training samen met de rest van de groep en we hebben het over delegeren, omdat ze allemaal zo druk zijn. Ik snap zijn reactie wel, hij is niet de enige die er zo over denkt. En eerlijk gezegd dacht ik er zelf ooit ook zo over. Druk, druk, druk.

Lees meer »

Laat maar komen die herfst

Normaal word ik altijd een beetje down van het begin van de herfst. Ik hou van blauwe luchten, van heldere en vrolijke kleuren, van licht. En de herfst brengt grauwe grijze luchten, stormen en regen. En veel meer donker dan licht. Genoeg om in een dip te zakken dus.Alleen opstaan ’s ochtends is al een ding. Het liefst sta ik op als het licht wordt en kruip ik ’s avonds weer in mijn holletje als het donker wordt. In de zomer word ik daarom als vanzelf heel vroeg wakker. Maar zo halverwege september, dan ga ik het echt weer merken. Wakker worden in het donker, niet mijn ding. Het voelt tegennatuurlijk. Mijn gevoel zegt: lekker nog even de onder de dekens. Maar ja, de wekker zegt opstaan.En dan de weg op, ook niet fijn. In de zomer no problem. Heerlijk licht al buiten, vaak prachtig weer, minder files, heerlijk. Maar dan de herfst. Donker, grauw en grijs, regen, wind en mist en in de winter dan nog gladheid erbij. Dan wil ik echt binnen blijven. Niet weg hoeven. Winterslaap leek me altijd een heel goed idee.Maar deze herfst is het anders. De weg op is nog steeds niet fijn en storm blijft vervelend, ook omdat ik een schutting in de tuin heb, die op omvallen staat. Maar op de één of andere manier kan ik het slechte weer en de naderende donkerte beter aan dit jaar. Komt het misschien omdat we een geweldige zomer hebben gehad en ik mijn zonne-uurtjes ruimschoots heb binnengehaald? Of heeft het met ouder worden te maken? Ik kom ten slotte zelf ook al een beetje in de herfst van mijn leven, dus misschien voel ik me er daarom meer in thuis. Zou kunnen. Ik kan me zelfs al verheugen op de prachtige verkleuringen van de bladeren straks. En op knisperende sneeuw onder mijn voeten. Gek hoor, dat gevoel. Maar goed, ik ga er maar van genieten. Geloof ik.

Lees meer »

Voor mezelf beginnen, dat wil ik ook!

Ik ben freelance trainer en reis daarvoor heel Nederland door. En als ik dat vertel krijg ik vaak als reactie: ‘Oooooooo echt? Dat lijkt me nou zo leuk, eigen baas zijn, geweldig. Zou ik ook wel willen!’ Het is inderdaad fijn. Ik heb mooi werk en ik geniet van de vrijheid van het hebben van een eigen bedrijfje. Maar ik heb het zelf eigenlijk nooit gewild.

Lees meer »

'Grote' keuzes...

Keuzes die we maken kunnen soms heel groot en belangrijk voelen, maar anderen merken er vaak veel minder van dan we denken. Ik maak het vaak mee in mijn eigen leven, maar ook bij deelnemers aan de trainingen die ik verzorg.

Lees meer »